isn't it ???

isn't it ???

7.10.06

I LOVE YOU MORE THAN MY COMPUTER

Λες πως σε έχω παραμελήσει τώρα τελευταία αλλά δεν είναι αλήθεια αυτό. Δεν χρειάζεται καρδούλα μου να κάνεις τούμπες στο χαλί , να νιαουρίζεις , να τρίβεσαι πάνω μου και γενικά να αντιγράφεις πιστά τον γάτο μας ώστε να αποσπάσεις την προσοχή μου από τον υπολογιστή. Εσύ ήσουν και παραμένεις το κέντρο του κόσμου μου. Στο λέω κάθε πέντε λεπτά όπως «με διέταξες» στο γράφω και το υπογράφω με το παρακάτω ποίημα αφιερωμένο εξαιρετικά….

I LOVE YOU MORE THAN MY COMPUTER
Believe me it is true...

You installed the best in me.
Your picture is always in my background.
You clicked my heart gently.
You drive me crazy when I see you.
Your love reset my life and deleted all the sadness in
me.
You restored my kindness after I thought it was
corrupted.
I'm always connected to you with more than 56 heart
beat per second.
You hacked my brain and registered your name in it.
You are the only one that could navigate my feelings
and explore my emotions at the same time.
I feel lost when I try to call you and you are not
responding.
I always feel you close to me when I shut down my
eyes, or when I open my windows waiting for you to
pass.
You are the only one that can log into my heart and
never log out.
I dream of being your only serveras long as I live.
You don't have to search for me,cause we are always
linked to
each others.
I see your name everywhere, my FrontPage, my homepage
and all my software.
I scanned my life and found that I'm only infected by
you.
You are the virus I'd never remove, and why should I
do?.
You formatted my life and added happiness to view.
Believe me it is true...
I love you more than my CPU.

6.10.06

σήμερα γραφείο ήρθε μαλάκας...enter


Χιλιάδες κάτοικοι της κεντρικής Αμερικής μετανάστευσαν στην δύση, -σύμφωνα με τον Τζών Στάϊνμπεκ στα «σταφύλια της οργής» -αναζητώντας τροφή και ένα καλύτερο μέλλον για τα παιδιά τους.

Πολλά χρόνια μετά , στην μηχανή του google η αναζήτηση αφορά μάλλον άλλα πράγματα.

Σύμφωνα με το extreme tracker , το «Γόβα Στιλέτο» επισκέφθηκαν τις δυο τελευταίες ημέρες ,κάποιοι ( δεν έχω καταλήξει ακόμα στο φύλο και ελπίζω στην βοήθεια σας) που έψαχναν στο google τα εξής: «σήμερα ήρθε γραφείο μαλάκας» ήταν το ένα και το δεύτερο που μου έκανε εντύπωση «γνωριμίες γυναίκες Ψυχικό»

Θα αναφερθώ μόνο στο πρώτο γιατί αυτό με έβαλε σε περισσότερες σκέψεις. 1ον Αυτές τις λέξεις τις έβαλε στην μηχανή αναζήτησης άνδρας ή γυναίκα?

2ον Τι ακριβώς έψαχνε και ήλπιζε να βρει?

3ον το βρήκε?

4ον Οι λέξεις που έβαλε έχουν δύο διαφορετικές μεταφράσεις. «Σήμερα ήρθε στο γραφείο ο μαλάκας», είναι η μία και η δεύτερη «σήμερα ήρθε στο γραφείο ένας μαλάκας.»

5ον Πρόκειται για γκόμενο, πελάτη , or something else?

Θα μου πείτε? Υπάρχουν και άλλες πιθανές-απίθανες ερμηνείες που δε τις σκέφτηκα?

5.10.06

Τι πρέπει να μάθουν οι δάσκαλοι....

Τώρα τελευταία χτυπάω κάτι επιτυχίες στη ζωή μου που τρίβω τα μάτια μου. Μία από αυτές σημειώθηκε σήμερα. Διάλεξα την σωστή μέρα να κατέβω Σύνταγμα για να ψωνίσω κάτι το οποίο κάλλιστα μπορούσε να περιμένει και δυο βδομάδες…
Σήμερα που το κέντρο είχε παραλύσει για άλλη μια φορά, η δικιά σου πήγαινε κουνιστή καμαρωτή στην Ερμού. Βέβαια έπρεπε να διασχίσω το πλήθος με τα πλακάτ τα πανό και τις ντουντούκες για να φτάσω στον προορισμό μου. Το έκανα και αυτό με αποτέλεσμα το βουητό στα αυτιά μου δυο ώρες μετά να επιμένει.
Την γνώμη μου για την απεργία των εκπαιδευτικών την έχω διατυπώσει και στο παρελθόν. Να μην τα ξαναλέμε. Άλλωστε συζητιέται παντού. Εγώ μόνο μια απορία έχω και την έχω με αφορμή ένα πανό στο οποίο αναφερόταν πως ο μισθός του δάσκαλου στην Ελλάδα είναι ο δεύτερος χαμηλότερος στην ΕΕ. Κάτω από την Ελλάδα η Πορτογαλία (που πάντως, βασικό μισθό ανειδίκευτου εργάτη έχει επίσης μικρότερο από ‘μας), πρώτες οι Βρυξέλλες. Και σκέφτηκα... Ωραία έχετε πολλές επιλογές. Αρκετές χώρες σας προσφέρουν πολλά περισσότερα από την δική μας. Βουρ στον πατσά λοιπόν ποιος σας κρατάει?. Τα σύνορα είναι ανοιχτά, μόνο με την ταυτότητά σου μπορείς να πας να ζήσεις όπου νομίζεις εσύ καλύτερα. Ποιος σε εμποδίζει, μορφωμένο άνθρωπο κιόλας? Μόνο άκου και τούτο. Μην πας στην Αλβανία . Το λέω έτσι , παρόλο που δεν είναι στην ΕΕ. Εκεί οι δάσκαλοι πεινάνε. Μάλιστα πολλοί από αυτούς έχουν έρθει στην Ελλάδα να βρούνε δουλειά. Όχι φυσικά σαν δάσκαλοι. Σαν εργάτες. Σε οτιδήποτε. Και δυο από αυτούς δουλεύουν στον πατέρα μου. Μεροκάματο σε μάντρα. Και λένε και ευχαριστώ για 20 ευρώ την ημέρα. Και αυτοί έχουν σπουδάσει. Και αυτοί έχουν πτυχίο. Δε είναι τόσο αξιόλογο όσο των δικών μας? Αυτό δε μπορώ να το απαντήσω. Οι ίδιοι πάντως είναι πολύ αξιόλογοι, το ίδιο και οι οικογένειές τους. Για δάσκαλοι ξεκίνησαν κι εκείνοι, αλλά η ανάγκη τους έκανε χειρώνακτες. Κι αν αισθάνονται ότι «ξέπεσαν», πάντως δεν το δείχνουν. Περήφανοι δείχνουν να είναι, που μπορούν, με τη δουλειά τους, να μεγαλώνουν τα παιδιά τους υπό καλύτερες συνθήκες απ’ ότι μεγάλωσαν οι ίδιοι. Τι τα θέλετε, άλλωστε; Η ανάγκη σε αναγκάζει να κάνεις πολλά πράγματα. Η ανάγκη σου δίνει και τις ευκαιρίες. Στο χέρι σου είναι αν θα τις εκμεταλλευτείς ή όχι.
Και εμένα που γράφω όλα αυτά, ο μισθός μου στην Αγγλία , την Γαλλία το Λουξεμβούργο θα ήταν τριπλάσιος, το ξέρω, αλλά εγώ δεν θέλω να ζήσω άλλού. Θέλω να μείνω εδώ που γεννήθηκα, μεγάλωσα, σπούδασα. Γι’ αυτό και δεν παραπονιέμαι. Κάνω δυο και τρεις δουλειές ώστε να βγάζω αυτά που θέλω. Και τα βγάζω. Γιατί έτσι είναι. Οποίος θέλει να δουλέψει, δουλεύει και πληρώνεται. Η δουλεία έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί . Όποιος δεν θέλει …βρίσκει δικαιολογίες και φωνασκεί.

4.10.06

μόνο για άνδρες part 2

και συνεχίζω τα δωρεάν μαθήματα ψυχολογίας του γυναικείου Θαύματος . Κεφάλαιο 2ο . Πώς σκέφτονται οι γυναίκες?(Ω , ναί φυσικά σκεφτόμαστε!!!) Τι σημαίνουν τα κωδικοποιημένα σήματα που στέλνουν στο αντίθετο φύλο?άλλα λένε μήπως και άλλα εννοούν? Διαβάστε τα βασικά:

Αυτός είπε... αυτή είπε!!! για γερές κόντρες!!!

Αυτός είπε :Δεν ξέρω γιατί φοράς σουτιέν. Δεν έχεις και τίποτα να βάλεις μέσα!
Αυτή είπε :Κι εσύ τότε γιατί φοράς σώβρακο, ε;

Αυτός είπε :Όταν σε πρωτοείδα, ήθελα να σου κάνω έρωτα πολύ άσχημα.
Αυτή είπε :Λοιπόν... τα κατάφερες!!!

Αυτός είπε :Πέντε πόντους παραπάνω και θα ήμουν βασιλιάς.
Αυτή είπε :Πέντε πόντους λιγότερο και θα ήσουν βασίλισσα.

Αυτός είπε :Να δοκιμάσουμε απόψε καινούργιες στάσεις;
Αυτή είπε :Καλή ιδέα! Εσύ στο σίδερο κι εγώ στον καναπέ να ρεύομαι.

Αυτός είπε :Ας βγούμε έξω να διασκεδάσουμε απόψε.
Αυτή είπε :Ωραία, αλλά αν γυρίσεις πριν από 'μένα, άσε το φως στο xολ αναμμένο!

Το καλύτερο..:( απο εδώ και μόνο φαίνεται πως το έχει γράψει άντρας)

Αυτή είπε: Θα σε κάνω τον πιο ευτυχισμένο άντρα στον κόσμο
Αυτός είπε: ...Θα μου λείψεις..!

Για να γίνει ακόμα πιο κατανοητό παραθέτω και ένα παράδειγμα με ένα ζευγάρι της καθημερινότητας ,σε μια φάση της καθημερινότητας με αντιδράσεις πολύ...καθημερινές!
















Ας φανταστούμε ένα υποθετικό ζευγάρι. Τον Γιάννη και την Ελένη.

Γνωρίζονται τυχαία σε ένα πάρτι και ο Γιάννης ζητά από την Ελένη να πάνε σινεμά. Αυτή δέχεται και τα περνάνε καλά.
Μερικές μέρες αργότερα βγαίνουν για φαΐ και πάλι περνούν καλά. Αρχίζουν να βλέπονται τακτικά και μετά από λίγο γίνονται ένα ωραίο ζευγάρι.
Και ένα βράδυ, ενώ ο Γιάννης πηγαίνει την Ελένη σπίτι της, μια σκέψη περνά από το μυαλό της και χωρίς να το πολυσκεφτεί την εκφράζει φωναχτά:

-Καλά, έχεις καταλάβει ότι σήμερα κλείνουμε 6 μήνες;

Και κατόπιν, πέφτει σιγή στο αυτοκίνητο! Τόσο πυκνή σιγή που μπορείς να την κόψεις με το μαχαίρι!

Η Ελένη σκέφτεται: "Θεέ μου! Μήπως τον πείραξε που το είπα αυτό; Μήπως νιώθει περιορισμένος από τη σχέση μας; Μήπως νομίζει ότι προσπαθώ να τον πιέσω σε κάποιο είδος υποχρέωσης που δεν θέλει; Ή δεν είναι σίγουρος;"

Ο Γιάννης σκέφτεται: "Πω-πω! Έξι μήνες!"

Και η Ελένη σκέφτεται: "Αλλά εδώ που τα λέμε, ούτε κι εγώ είμαι σίγουρη ότι θέλω ένα τέτοιο είδος σχέσης. Μερικές φορές θα ήθελα περισσότερο χώρο. Να μπορώ να σκεφτώ αν με ικανοποιεί η σχέση μας καθώς πηγαίνουμε σταθερά προς... Αλήθεια, που πηγαίνουμε; Θα συνεχίζουμε να βλεπόμαστε με αυτόν τον τρόπο; Μήπως εμφανίζεται η προοπτική του γάμου μπροστά; Με παιδιά; Μια ολόκληρη ζωή μαζί; Είμαι έτοιμη γι αυτό το επίπεδο δέσμευσης; Τι ξέρω πραγματικά γι αυτόν τον άνθρωπο;"

Ο Γιάννης σκέφτεται: "...Χμμμ. Αυτό σημαίνει ότι ήτανννν.... χμμμμ... Φεβρουάριος όταν αρχίσαμε να βγαίνουμε... Τότε που μόλις είχα πάρει το αυτοκίνητο από σέρβις... Χμμμ που σημαίνει... Για στάσου να δω τα χιλιόμετρα. Φτου! Γαμώτο! Ξέχασα την αλλαγή λαδιών!"

Η Ελένη σκέφτεται: "Ωχ! Είναι ταραγμένος! Φαίνεται στο πρόσωπό του. Για ποιόν λόγο όμως ταράχτηκε; Μήπως τα βλέπω όλα λάθος; Μήπως θέλει περισσότερο δέσιμο η σχέση μας; Μήπως κατάλαβε πριν από εμένα ότι εγώ έχω επιφυλάξεις; Να δεις που αυτό είναι! Γι αυτό δεν λέει τίποτε. Φοβάται ότι θα τον απορρίψω."

Εντωμεταξύ, ο Γιάννης σκέφτεται: "Αλλά αυτήν την φορά θα το κοιτάξουν το σασμάν! Όχι σαν την άλλη φορά... Δήθεν το κρύο και μαλακίες! Τι κρύο; Με 25 βαθμούς; Πλήρωσα μια περιουσία και μου βγαίνει το χέρι να βάλω μια ταχύτητα!"

Η Ελένη σκέφτεται: "Έχει θυμώσει! Και δεν τον κατηγορώ. Στη θέση του κι εγώ θα ήμουν θυμωμένη... Νιώθω τόσο ένοχη, αλλά δεν φταίω που νιώθω έτσι... Απλά δεν είμαι σίγουρη..."

Ο Γιάννης συνεχίζει: "Καλά, έτσι και μου πουν τίποτε ότι δεν καλύπτεται από την εγγύηση θα γίνει χαμός! Αυτό θα πουν τα καθίκια, το ξέρω!"

Και η Ελένη: "Ίσως είμαι τελειομανής... Να περιμένω τον ιππότη με το άσπρο άλογο, την στιγμή που είμαι δίπλα σε αυτόν τον άνθρωπο που με φροντίζει και νοιάζεται για 'μένα και που χαίρομαι κάθε στιγμή που είμαι μαζί του. Και τώρα υποφέρει επειδή είμαι εγωίστρια! Επειδή κάνω σαν κοριτσάκι που έχει διαβάσει ένα σωρό ρομάντζα.."

Ο Γιάννης: "Εγγύηση! Θα τους πω να πάρουν την εγγύηση και να την χώσουν εκεί που ξέρουν!"

- Αγάπη μου, λέει η Ελένη

- Τι είναι; Απαντά ο Γιάννης

- Σε παρακαλώ... Μην βασανίζεις το εαυτό σου, λέει με μάτια γεμάτα δάκρυα.
"Ίσως δεν θα έπρεπε... Νιώθω τόσο..." (και την παίρνουν τα κλάματα...)
- Μα τι έπαθες; - Είμαι τόσο χαζή! Το ξέρω ότι δεν υπάρχει ούτε ιππότης, ούτε άλογο! - Δεν υπάρχει άλογο; - Νομίζεις ότι είμαι χαζή έτσι;

- Όχι βέβαια! Απαντά ο Γιάννης, ανακουφισμένος που ξέρει επιτέλους μια σωστή απάντηση! –

Να μωρέ! Απλά... ξέρεις... χρειάζομαι λίγο περισσότερο χρόνο... (Κατόπιν, ακολουθεί μια σιγή 15 δευτερολέπτων που ο Γιάννης προσπαθεί να βρει κάτι "ασφαλές" να πει)
Και τελικά λέει: "...ΟΚ!" Η γυναίκα, πολύ συγκινημένη του πιάνει το χέρι και λέει:
"Αγάπη μου... Πραγματικά νιώθεις έτσι?"

- Πώς έτσι;

- Έτσι, σχετικά με τον χρόνο.

- Μα ναι, φυσικά! Η Ελένη γυρνά και τον κοιτά βαθιά στα μάτια, προκαλώντας την ανησυχία του Γιάννη για το τι μπορεί τώρα να ξεστομίσει, ιδιαίτερα αν έχει σχέση με άλογο.

Στο τέλος λέει: - Σε ευχαριστώ αγάπη μου!

- Κι εγώ σε ευχαριστώ αγάπη μου, λέει ο Γιάννης με ιδιαίτερη σιγουριά.

Στο τέλος την αφήνει στο σπίτι της και εκείνη ξαπλώνει στο κρεβάτι, αισθανόμενη σαν μια μαρτυρική φιγούρα, εντελώς μπερδεμένη, κλαιει μέχρι το πρωί.

Ο Γιάννης γυρνά σπίτι του και παίρνοντας μια πίτσα, βλέπει στην τηλεόραση μια ταινία που έτυχε να δείχνει. Μια μικρή φωνούλα όμως μέσα του του λέει ότι κάτι σημαντικό παίχτηκε στο αυτοκίνητο αλλά είναι σίγουρος ότι δεν μπορεί να καταλάβει τι, οπότε και σταματά την προσπάθεια.

Την άλλη μέρα, η Ελένη βγαίνει με τις φίλες της και κουβεντιάζουν την υπόθεση περίπου για έξι ώρες. Με αφάνταστη ακρίβεια, θα αναλύσουν όλα όσα ειπώθηκαν, μέχρι την παραμικρή λεπτομέρεια, από όλες τις πιθανές οπτικές γωνίες. Θα συνεχίσουν να το συζητούν ξανά και ξανά, χωρίς ποτέ να φτάσουν σε οριστικά συμπεράσματα αλλά ταυτόχρονα και χωρίς να το βαριούνται.

Από την άλλη μεριά, ο Γιάννης, καθώς θα παίζει μπιλιάρδο με ένα φιλαράκι του, μια στιγμή, πριν να κάνει το σπάσιμο, θα σταματήσει και θα του πει:

- Να σε ρωτήσω κάτι ρε Κώστα; Μήπως η Ελένη είχε ποτέ άλογο;


Αυτά είναι τα βασικά πιστεύω, διαβάστε τα για να μην σας τρώει το σκοτάδι

Το παραπάνω πόστ είναι προϊόν έρευνας απο την ψυχιατρική κλινική www.remalia .com
οι φωτογραφίες είναι απο εδώ και απο εκεί ,ούτε που θυμάμαι...

Μόνο για άντρες...


Για να γιορτάσω την επιστροφή της dsl αλλά και με αφορμή ένα ποστ του φίλτατου συναγωνιστή eyes of soul παραθέτω την παρακάτω εικόνα. Δώστε προσοχή και ειδικά οι άντρες για να καταλάβετε τι βλέπουμε εμείς οι γυναίκες...

3.10.06

Τι κάνει μια γυναίκα όταν δεν (του) σηκώνεται????

Ένα χρόνο σχεδόν σε αυτή την σχέση , πρώτη φορά σήμερα μου συνέβη αυτό. Και έχω γίνει ράκος. Γυρνώ από εδώ και από εκεί σαν χαμένη και δεν ξέρω τι άλλο να κάνω η γυναίκα. Δοκίμασα τα πάντα, του μίλησα γλυκά, το άναψα πολλές φορές, το παρακάλεσα ντυμένη, μετά το παρακάλεσα γυμνή, έβαλα το χέρι μου εκεί που δεν το είχα βάλει ποτέ, του έταξα τον ουρανό με τα άστρα. Τίποτα. Αυτό παραμένει down. Δεν μου κάνει το χατίρι ούτε για ένα λεπτάκι . Γιατί γλυκό μου dsl? Γιατίιιιιιιι???????.
Όταν σε γνώρισα δεν τα ξεκαθαρίσαμε μεταξύ μας? Εγώ θα χωρίσω με τον pstn και θα τα φτιάξω μαζί σου να με ταξιδεύεις με ταχύτητα Ferrari και να είσαι πάντα ωσάν άλλος Γκουσγκούνης… up? Έτσι δεν συμφωνήσαμε? Τώρα γιατί μου τα χαλάς και από τις 2 το μεσημέρι είσαι ολοκληρωτικά down. Δεν σου έκανα ότι ήθελες? Δεν ήμουν ευλαβικά πιστή σε σένα? Κοίταξα τίποτα άλλο τόσο καιρό?. Τι έπαθες πουλί μου και μαράθηκες?????
Είμαι έξαλλη μαζί σου. Παίρνω τηλέφωνο και βγαίνει μια γκόμενα που μου λέει πως είμαι σε γραμμή προτεραιότητας και με παρακαλεί να περιμένω. Και περιμένω και περιμένω ..έχει περάσει ήδη μισή ώρα και μου λέει να περιμένω. Αν δεν ήμουν σε γραμμή προτεραιότητας θα περίμενα καμιά βδομάδα για να μάθω νέα σου. Και ώ τι θαύμα. Πάνω που ήμουν έτοιμη να την σιχτιρίσω και να το κλείσω με ρωτάει αν μπορεί να με εξυπηρετήσει. Προς στιγμήν είχα ξεχάσει τι ήθελα αλλά είδα ξανά εσένα μπροστά μου που παρέμενες down και ξύπνησα. Της εξηγώ πως έχουν τα πράγματα , ρωτώ αν έχει πρόβλημα ο otenet της περιοχής αλλά φευ, όλα καλά. Και ξαναπαίρνω τηλέφωνο , την μανούλα σου αυτή την φορά (αλήθεια ,σου είπα πως μαμιέται η μανούλα σου και όλο της το σόι????) και περιμένω πάλι μιαν αιωνιότητα ώσπου εδέησε να βγει η μανούλα σου στο τηλέφωνο. Και κάπου εδώ έχασα εντελώς τον κόσμο... « Ναι, ΜΑΛΛΟΝ έχει πρόβλημα η γραμμή σας. Θα σας ειδοποιήσουμε μέσα σε 48 ώρες» Έχασα την μιλιά μου, χλόμιασα, ίδρωσα, έτρεμαν τα πόδια μου... Ο άλλος σου… σύντροφος έβαλε τα κλάματα, σχεδόν. Τον λυπήθηκα. Χωρίς εσένα είναι ολότελα χαμένος. Είναι ένα τίποτα . Ένα μηδενικό.
Να το δούμε ψύχραιμα το θέμα του λέω. Καταρχήν θα μας ειδοποιήσουν μέσα σε 48 ώρες. ΟΚ? ΟΚ. Να μας πούνε τι όμως? Ότι έχει πρόβλημα? Ότι διορθώθηκε το πρόβλημα? Ή πότε θα διορθωθεί το πρόβλημα? Κοιταζόμασταν. Νιώθαμε τόσο μικροί , τόσο λίγοι, τόσο άχρηστοι….
Δεν μπορεί του ξαναλέω… Κάποια λύση θα υπάρχει. Ναι μου λέει, θα δοκιμάσουμε την απλή γραμμή του τηλεφώνου, μόνο που θα πρέπει να δουλέψω στο λάπτοπ και εσύ….(εγώ στον κήπο) Και ξεκινάει ο Γολγοθάς. Τράβα καλώδια , βγάλε μόντεμ , αποσύνδεσε ένα σωρό κέρατα, σύνδεσε άλλα τόσα για να δούμε. Τελικά μετά από πολύ ώρα και ακόμα περισσότερα καντήλια για όλη την Βίβλο, Δωδεκάθεο, Ιεχωβάδες, Μορμόνους, Αλλάχ Μωάμεθ, ομάδες Α ,Β Εθνικής και ερασιτεχνικού… ακούσαμε αυτό το χαρακτηριστικό τσρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρριννννννννφςςςςςςςςςςςςς και επιτέλους τα οθονάκια κάτω δεξιά πήραν ζωή.
- Με 40 μου λέει απογοητευμένος…
- Απ το τίποτα ή απ΄ το internet caf? καλό είναι και το 40.
- Ναι κάτι είναι και αυτό, μου λέει, αλλά με το ίντερνετ καφέ, γνωρίζεις κόσμο....
- Της θειάς σου...
- Το dsl?
- Το μπουγαδοκόφινο…
- Κι εγώ σ’ αγαπώ…
Τον παθών μας τον τάραχο τραβάμε εξαιτίας σου καλό μου DSL. Χωρίς εσένα δεν είμαστε τίποτα πια. Η ζωή μας δεν έχει νόημα , δεν έχει σημασία. Σκέψου το ξανά πριν μας αφήσεις , σκέψου πόσο πόνο προκαλείς σε δυο ανθρώπους που έχουν δεθεί τόσο πολύ μαζί σου.
Δεν αντέχω άλλο , πάω στον κήπο μου να ξεχαστώ , πάω να πω τον πόνο μου στις τριανταφυλλιές και τις λεβάντες…
-Αγαπηηηηηη μουυυυυ, μην κάνεις τίποτα , δεν έχουμε νερό. Κόπηκε.
-Πως κόπηκε, αφού είχαμε
-Βλάβη της ΕΥΔΑΠ στην περιοχή , θα αργήσουν να το φτιάξουν μου είπε ο Αντιδήμαρχος.
- Ωραίαααα. Πάρα πολύ ωραίαααα.
Ούτε σηκώνεται , ούτε στάζει. Αμέσως μου ήρθε στο μυαλό το γνωστό άσμα του Γιαννιώτη ή κάπως έτσι τέλος πάντων.
Να σου κοπεί το dsl είναι συνηθισμένο, να σου κοπεί και το νερό που το χεις δει γραμμένο????



ΥΓ. Ευτυχώς που υπάρχει και το κατούρημα αλλιώς αυτό το ποστ δεν θα ανέβαινε σήμερα….

2.10.06

Πρωθυπουργέ μας τα χαλάς....


Πρωθυπουργέ μας τα χαλάς την τελευταία εβδομάδα, απογοητεύεις τους πιστούς ακόλουθους σου. Αυτούς που περιμένουν με αγωνία να τρέξουν από πίσω σου και εμένα μαζί. Γιατί ρε πρωθυπουργάρα μας το κάνεις αυτό? Ξέρουμε τόσο καιρό ότι 9 με 9 και τέταρτο θα περάσεις από Ραφήνα. Σε περιμένουμε με ανυπομονησία κάθε πρωί στη διασταύρωση για να μας σώσεις . Αν δεν εμφανιστείς θέλουμε ένα τέταρτο να περάσουμε τα φανάρια στο Πικέρμι , αν όμως φανείς…. σε 1 λεπτό έχουμε γίνει καπνός.

Ναι πρωθυπουργούλη μου αλήθεια είναι όσα λέω.Δεν σε αποθεώνουν όλοι αυτοί που συναντάς στο δρόμο κάθε πρωί… ¨Όχι βρε. Ραντεβού σου δίνουν για την επόμενη μέρα. Για να πάμε παρέα στην δουλίτσα μας , στην ώρα μας και χωρίς νεύρα αφού οι τροχονόμοι μας κυνηγούν για να περάσουμε γρήγορα.

Αλλά και εδώ μας τα χαλάς. Έχεις μια βδομάδα να φανείς στην ώρα σου. Τι έγινε σε πλακώνει το πάπλωμα το πρωί? Τα δίδυμα ξεθάρρεψαν και θέλουν παιχνίδια? Τι συμβαίνει πες μου. Να το συζητήσουμε να βρούμε μια λύση. Δεν μπορείς να αλλάζεις ξαφνικά συνήθειες την στιγμή που όλοι έχουμε προσαρμόσει τις δουλειές μας στα ωράρια σου. Και μην ξεχνάς και το άλλο … Εκλογές πλησιάζουν, δεν είμαστε να χάνουμε σίγουρα ψηφάκια. Γιατί πες μου, ποιον άλλον να ψηφίσω εγώ άμα μαυρίσω σένα ? Μόνο ο Έβερτ έμεινε που μένει Ντράφι , αλλά εκεί θα πάει η ψήφος Στράφι… Γιαυτό ξαναλέω…Μην χαλαρώνουμε και μην τεμπελιάζουμε.

Οι Έλληνες εργαζόμενοι της Ανατολικής Αττικής σε έχουμε ανάγκη. Μην μας απογοητεύσεις ξανά. Ραντεβού αύριο στις 9 στην διασταύρωση Ραφήνας ΟΚ? Εμείς θα είμαστε όλοι εκεί!!!