isn't it ???

isn't it ???
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα κακούργα κοινωνία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα κακούργα κοινωνία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

28.2.07

kill πεθερές



Πριν λίγες μέρες "κληρονομήσαμε" δυο καναρίνια , τα οποία όπως διαπίστωσα όταν ακούν στην τηλεόραση μουσική από διαφημίσεις κελαηδούν μοναδικά. Συνεπώς η τηλεόραση παραμένει ανοιχτή ακόμα και όταν δεν παρακολουθώ. Σήμερα την είχα στο μεγκα και χωρίς να το θέλω έριχνα κλεφτές ματιές και γελούσα μόνη μου με τις 7 θανάσιμες πεθερές. Δεν είχε τύχει να την παρακολουθήσω ποτέ αυτή την σειρά και ομολογώ πως γέλασα πολύ με την Μανιάτισσα πεθερά.

Κάποτε, είχα και εγώ πεθερά για κάμποσα χρόνια που ήμουν αρραβωνιασμένη. Δεν ήταν Μανιάτισσα αλλά δεν διέφερε και πολύ. Δεν θα ξεχάσω ποτέ δυο ατάκες που μου είχε πει. Η μια ήταν "τα δόντια είναι δικά σου?¨ και είχα μείνει εντελώς μαλάκας και η δεύτερη "σου βρήκα καταπληκτικό νυφικό" Το οποίο και της είπα να φορέσει μόνη της γιατί εγώ την έκανα με ελαφρά πηδηματάκια.

Δεν ξέρω αν είναι όλες οι πεθερές έτσι, σκύλες δηλαδή , αλλά δεν πιστεύω πως είναι εντελώς άστοχα και άδικα όλα αυτά που λέγονται για αυτές. Ανάμεσα τους φυσικά βάζω και την μητέρα μου , η οποία μπροστά στην νύφη της δεν λέει κουβέντα αλλά όταν βλέπει εμένα την βαπτίζει κανονικότατα(μεταξύ μας όχι και άδικα).



Γι αυτό μετά από αρκετά μεγάλη και εμπεριστατωμένη μελέτη στο συγκεκριμένο θέμα έχω να προτείνω τα εξής δύο:

Α) οι ελεύθεροι-ες να ψάχνουν για ταίρι έξω από ορφανοτροφεία

Και

Β) οι ήδη παθούντες να διαβάσουν στην Ελληνίδα κάποιες σοφότατες συμβουλές για να απαλλαγούν μια και καλή.

Δεν είχα σκοπό να γράψω ποστ , πόσο μάλλον ποστ για την πρώην παραλίγο πεθερά μου αλλά από νωρίς το απόγευμα κάθομαι οκλαδον στο χαλί και δουλεύω στον υπολογιστή και έχουν μουδιάσει τόσο πολύ τα πόδια μου που δεν τολμώ καν να σηκωθώ.


22.2.07

Οι τσόντες και τα 19χρονα.


Σήμερα ήταν ίσως η πιο χαλαρή μέρα του 2007. Και έγινε εδώ που τα λέμε με το έτσι θέλω. Από τις αρχές του χρόνου με έχει πάει μαμιώντας. Κοιτάω το ημερολόγιο και βλέπω πως έχουμε 22 Φλεβάρη. Αν με ρωτήσεις τι έκανα 50 περίπου μέρες τώρα θα σου πω….blank. Δεν θυμάμαι τίποτα. Ή μάλλον θυμάμαι ένα πράγμα που ευτυχώς είναι ότι καλύτερο μου συνέβη .

Σήμερα λοιπόν , και αφού τακτοποίησα κάποιες δουλειές πέρα από την κανονική δουλειά αποφάσισα να μην γυρίσω σπίτι του σκοτωμού όπως κάθε μέρα αλλά να πάω για καφέ. Παρέα? Δεν είναι και ότι πιο εύκολο να βρεις καθημερινή γύρω στις 2 άνθρωπο στο κέντρο της Αθήνας για να πιείς καφέ μαζί του. Το ξεπέρασα εύκολα. Η φοιτήτρια ξαδέλφη ευτυχώς κάθεται και τα ξύνει μήνες τώρα λόγω καταλήψεων και επιπλέον είναι και η ιδανική παρέα παρόλη την διαφορά ηλικίας.(της ρίχνω 10 χρονάκια άνετα). Συναντιόμαστε και πάμε σε ένα μικρό καφέ στην στοά του βιβλίου. Άνετο με 4-5 τραπεζάκια και μόνη παραφωνία οι διαδηλωτές σε Πανεπιστημίου –Σταδίου να λένε τα δικά τους. Απτόητες εμείς , καφεδάκι και κουβέντα για όλους και για όλα. Κάποια στιγμή την ρωτάω για την συγκάτοικο, (άλλη ξαδέλφη δική της ετών 19).

-«Ρε» μου λέει, «τα μικρά» ( η 21χρονη λέει μικρή την 19χρονη) «έχουν ξεφύγει τελείως. Τραβάνε γυμνές φωτογραφίες με τα κινητά και τις στέλνουν η μια στην άλλη.»

-« Τι γυμνές φωτογραφίες» λέω εγώ? «Γυμνές –γυμνές?»

-« Όπως τις γέννησε η μάνα τους.» Και μου ανοίγει το φάκελο στο κινητό της . Και παθαίνω σοκ.

-Ρε Λενάκι, αυτή δεν είναι η τάδε?

-Ναι αυτή είναι

-Αυτή δεν είναι η δείνα?

-Ναι , είδες πως μεγάλωσε?

-Τι μεγάλωσε? Παραμεγάλωσε, παραθάρρεψε, παραμορφώθηκε…Μα καλά, δεν φοβούνται μην τις κυκλοφορήσει κανένας καλοθελητής στο ιντερνετ?

-Αυτό ρωτάω και εγώ? αλλά απάντηση δεν παίρνω.

Πιο playboy? Η βίβλος είναι μπροστά στο κινητό της Λενιώς. Και μιλάμε τώρα πως όλα αυτά γίνονται σε μια επαρχιακή πόλη 15χιλιάδων κατοίκων που όλοι είναι γνωστοί μεταξύ τους. Όλοι σε γνωρίζουν με το μικρό σου όνομα και ξέρουν ακόμα και τι βρακί φοράς. Μου φαίνεται απίστευτο πραγματικά το όλο σκηνικό και αν δεν το έβλεπα με τα μάτια μου θα έλεγα πως είναι φούμαρα. Αλλάζουν τόσο γρήγορα οι καιροί? Εμείς στα 18 έτρεμε το φυλλοκάρδι μας μην μας πάρουν χαμπάρι που καπνίζαμε, για ραντεβού και φλερτ δεν το συζητώ. Αλλάζουν και οι γονείς τόσο πολύ? Έχουν γίνει πια τόσο ελαστικοί με τα παιδιά τους? Τι διάολο ρε γαμώτο , μόνο εγώ ενοχλούμαι με κάτι τέτοια?


ΥΓ. Για να μην παρεξηγηθώ πάλι, δεν το γενικεύω πως όλα τα παιδιά σήμερα είναι έτσι. Αναφέρομαι στο συγκεκριμένο περιστατικό γιατί μόνο αυτό έχω σαν δείγμα. Και μην μου πεί κανείς "μα καλά δεν βλέπεις ειδήσεις"? Γιατί δεν βλέπω.